En we noemen haar… van alles

Veel Nederlanders hebben een doopnaam en een roepnaam. De ouders van Franciscus laten de wereld weten dat hun zoon als Freek aangesproken moet worden en op het geboortekaartje van Johanna staat : ”We noemen haar Anneke”.
In Polen bestaat de roepnaam zoals we die in Nederland kennen niet.

Maar denk vooral niet dat het de zaken eenvoudiger maakt. Elke Pool krijgt namelijk zijn doopnaam standaard met een bijbehorend gratis pakket van meer en minder officiële naamvormen. Je hoeft ze nergens apart te vermelden, ze bestaan allemaal gewoon kant en klaar voor iedereen die er gebruik van wil maken. Zo gaan de ouders van Barbara haar thuis waarschijnlijk Basia noemen. Als ze extra lief is, dan wordt ze misschien Basiunia genoemd. Haar klasgenoten zullen tegen haar Baśka zeggen en haar vriendje Basieńka. En als ze ruzie krijgt met haar vriendin, wordt ze voor Bacha uitgescholden. Uiteraard worden al die naamvormen ook door de “naamvallenmolen” gehaald. Het kan dus best lang duren voordat je als buitenstaander in de gaten hebt, over wie er gesproken wordt in Polen.
Het leukste is nog misschien dat ook de buitenlandse voornamen, voor zover mogelijk, gewoon worden onderworpen aan de regels van de Poolse taal. Dacht je dus bijvoorbeeld al je hele leven, dat je gewoon Max heette? In Polen moet je niet raar opkijken als je opeens “Maksikiem” hoort. Dit gaat WEL over jou! Het betekent gewoon dat iemand jou lief vindt (liefkozende verkleinvorm van Max) en iets samen met jou wil doen (uitgang “-em”van de 5de naamval wijst op het gebruik van het voorzetsel “met”).